Amor

Foto de ivaneti

O ladrão...

Quem foi que disse assim,
Como um louco, desvairado,
Quem foi que nunca chorou
Diz pra mim, quem amou e não
enlouqueceu,
Ah! você chegou com sua arma
E me pertubou!
Nunca fui assaltada, nesta minha
Estrada.
Diz pra mim, porque me deixa assim...
Será que tudo isto foi feitiço seu,
Chegar assim sem me avisar...
Porque eu? porque eu?
Se ao menos me avisasse, teria eu trancado
as portas,
E este coração não estaria na solidão.
Porque passou e me deixou arrastada
Assim no chão.
Piorando assim minha situação
Porque me tirou o resto do nada que tinha,
Porque seu ladrão de amor vazio!
Me deixou sem alternativa!
Tenho que ser apenas mais uma de suas vitimas
De um assaltante de corações solitários.
Autora: Ivaneti Nogueira

Foto de Margusta

Amor, é Primavera!...

Dizem que já é Outono meu amor
Mas, eu e tu sabemos que não
Quando nos amamos com esse ardor
De sol quente, em dias de Verão

Para nós, o Inverno nunca irá chegar
Mesmo que o tempo, diga que é assim
Pois, é nesse nosso jeito de amar
Que o próprio tempo se perde, sim!..

E o brilho das estrelas, do sol e da lua
Espelham a paixão...Ah, e os ardentes beijos
Sufocados por dias, de longa espera...

E, se, perguntares ás pedras da própria rua
Nas horas habitadas por todos os desejos
Dizem-te amor que não é Outono. É Primavera!...

@Margusta

* Reservados os direitos de autor *

Foto de Izaura N. Soares

Mágicas Lembranças

Mágicas Lembranças
Izaura N. Soares

Na doce poesia, a alegria,
Que é dona de si e senhora,
Adoça os corações em agonia
Recorda a magia de outrora.

Nas mágicas lembranças
Que se findou no paraíso,
Escrevo os versos em abundâncias,
Escrevo amor e escrevo amigo.

Soletrando seu nome em flor,
Nas margens de um rio
Descobrir o amor,
Que me aqueceu do frio.

Senti-me enrolada num véu,
Flutuando na sua poesia
Onde tudo parecia
Com uma nuvem branca no céu.

Os seus braços me trazem
O aconchego do abraço
A energia e o calor
Desfaz todo o meu cansaço.

Nos meus sonhos dourados
Tudo será possível...
Mesmo sendo o impossível
Será fácil de ser alcançado.
Alcance você também
Os seus sonhos dourados!

Foto de DeusaII

Entre o sonho e a fantasia

Os dias passam num arraial de sonhos e fantasia,
O sinal dos tempos quase não se nota
Quando as rédeas do nosso coração
Permanecem soltas,
Quando a esperança da nossa vida
Nos faz sonhar,
Com um mundo ilusório mas real.
O sol nasce nesta visão que nasce dos sonhos,
Para se pôr logo de seguida
Num horizonte distante.
A chuva fina e fria molha minha pele seca,
mas quase não a sinto,
Inebriada que estou por este sentimento de pura magia,
E por esta realidade que deixa-me atordoada.
Nesta manhã cinzenta
Em que a chuva cai e o sol brilha,
Os anjos dançam sobre mim,
Entoando suas canções de amor.
Sinto-me extasiada com seus cânticos,
Que apelam aos céus que o amor se realize,
Num perfeito arraial...
Entre os sonhos e a fantasia.

Foto de von buchman

NEM CONSIGO ACREDITAR...

Nas noites que tenho passado aqui,
Estes pensamentos em minha mente,
Não me deixam descansar.
Meu coração não suporta mais
e vou te contar...

Alguém me disse que viu você,
a beijar outra pessoa numa noite de luar ...
Isto me fez muito mal...
Sempre confiei em você
e nunca nada lhe perguntei.
Mas algo remoe aqui dentro de mim,
preciso saber , se é verdade o que vieram me falar...

Meu amor, não quero saber de enganos ,
pois você está brincando com meu coração
e escondendo o que andas aprontando...
O meu pobre coração não agüenta este sofrer..
foste muito má me iludindo no amar...

A tua esperteza me cegou,
nunca me deixastes perceber o que estavas a me armar.
Querida, não quero mais saber de você...
Quando penso em você nos braços de outro meu mundo vem a desabar...
Não quero acreditar no que meus olhos nunca viram acontecer...
Não faz assim comigo e vem logo me contar...
Quero saber a pura verdade , para poder meu coração acalmar...

Meu amor, se estás a aprontar , vem logo me falar,
pois este coração, ao qual tu tanto fizeste juras de amor e fidelidade, não vai suportar...
Não consigo entender que estes teus olhos puros estão a me enganar...

Falas-me, anjo.
Ele te toca ou faz carinhos melhores que os meus?
Ele alguma vez te fez adormecer?
Mostras-te ou fizeste amor como fazes comigo ?
Quero tudo saber, não deixes-me aqui a sofrer...

Fui bobo e te dei meu amor...
Nunca tente me mentir ou enganar,
Pois sei muito bem que estás a me deixar.
Não quero fazer pressão em tua decisão,
mas não vá embora sem antes me falar ,
O que realmente aconteceu naquela noite de luar...

Tu querias tantas coisas e te dei...
Até ver neve te levei e o que ganhei em troca ?
Todos falam em traição ...
Vem meu amor, falas-me que não passa de uma ilusão.
Pois sou muito forte e saberei te perdoar...

Existe dois caminhos a você tomar ....
O da ilusão e o do eterno amar....
Pense bem, meu amor pois meu coração não suporta esperar...
Quando penso em como minha vida vai ficar triste sem você a me amar...
Tenho que reconhecer que sem você não vou voltar a amar...
Eu posso até voltar a viver mas nunca mais a amar...

Vai, fala-me que tudo isto foi um
perverso pesadelo
e você nunca a outro esteve a beijar....

. . . . . . . . . . . . . .
Tenhas meu eterno amar e meu mais ousado desejar...
Meu puro carinho é eternamente seu
Beijos e mimos de paixão
de quem nunca poderá esquecer-te
ou deixar de amar-te..
ICH LIEBE DICH ...
do Von Buchman

Foto de DeusaII

Não se inspirem em mim... Como não me inspirar em você ? (Dueto deusaii & Von)

Não se inspirem em mim
Inspirem-se nos meus poemas
Oiçam as suas canções
A sua melodia em cada frase.

Não se inspirem em mim,
Inspirem-se em minhas palavras
Na suavidade de suas formas,
Quando algo quero dizer.

Não se inspirem em mim,
Não nos meus medos,
Não na minha revolta.
Inspirem-se na minha alegria,
Nas minhas frases sentidas,
Em tudo o que transmitem.

Não se inspirem em mim,
Inspirem-se em cada letra que está escrita,
Através destas singelas palavras.

Eu não sou poeta,
Apenas escrevo o que me vai na alma....
(Deusaii)

Poema resposta...

Meu amor, não há como não se inspirar...
Pois és a fonte do meu versejar...
Teus versos e poemas fazem o meu realizar...
Em cada palavra tua, meu coração se enche de alegria...
És o meu inspirar até em minhas lágrimas...
És minha alegria e o meu desejar...
Ao ler-te, todo dia, meu coração se enche de esperança...
Meus poemas vertem como um poço que transborda para um rio...
Inspirar-me em você, é o raiar do sol...
É a primavera cheia te encantos e resplendor...
Teu sorriso puro como de uma criança,
completa meu real inspirar...
Como não me inspirar em você ?
Meus poemas sem você,
se tornariam algo medíocre, sem meio e sem fim...

Qual o poeta do site, que escreve sobre amor
e paixão que não se inspira em você?
É lógico, seus poemas,
suas canções, melodias e frases,
nas suas singelas palavras são um eterno inspirar....
Isto não há como negar...
(Von)

Agradeço ao grande poeta Von, e meu querido amigo, por tão bela resposta, da qual fiz esse dueto.
Você realmente é muito especial.... Obrigado por existir em minha vida.

Foto de carlos alberto soares

AMOR DESFEITO

O NOSSO CASO ACABOU
VOCÊ NÃO QUER MAIS ME TER
EU TENTO EM VÃO, NUMA FÚRIA SEM FIM
ROUBAR OS SEUS BEIJOS
TRAZE-LÓS PRA MIM.

MAS VOCÊ NÃO É MAIS A MESMA MULHER
PELA QUAL EU ME APAIXONEI
COMETI DESVÁRIOS E JURO QUE AMEI.

MAS O AMOR NÃO É ETERNO
E O MEU SE ACABOU.

EU MOSTRO AS LEMBRANÇAS
DAS JURAS DE AMOR
QUE FALANDO ME FEZ

SÓ NÃO SE ESQUEÇA
QUE VOCÊ AS DESFEZ,
EM SILÊNCIO PROFUNDO
SEM QUE EU SOUBESSE PORQUÊ.

NÃO DÁ MAIS PRA ESCONDER,
TANTA ANGÚSTIA
QUE NO PEITO GUARDEI
POR PENSAR QUE ME AMAVA
LOUCAMENTE EU TE AMEI.

NÃO HÁ TEMPO A PERDER
E NÃO POSSO CHORAR
OUTRO AMOR NESTA VIDA
AINDA ESPERO ENCONTRAR.

SÓ É TRISTE SABER
QUE VOCÊ NÃO ME QUIS
E NÃO SOUBE DIZER
FOI PROS BRAÇOS DE OUTRO
ISSO EU NÃO POSSO ENTENDER.

TE PERDOAR NÃO PERDÔO
MAS TENTO ESQUECER
QUE VOCÊ TRAIU A SI MESMA
SEM SEQUER PERCEBER.

Foto de von buchman

AO TE VER PASSAR MINHA DOCE PAIXÂO . . .

CERTO DIA TE VI PASSAR
NOSSOS OLHOS SE CRUZARAM
E ALGO LINDO FICOU NO AR...

TEU JEITO MEIGO DE OLHAR
A EXPRESSÃO DE TEU SEMBLANTE
ME FAZ PAIRAR DE TANTO TE DESEJAR

ESPEREI DIAS ,
PRA TE VER DE NOVO PASSAR.
QUANDO TU CHEGASTE
MEU CORAÇÃO FICOU A PULAR
MINHAS MÃOS GELADAS E O SUOR A PINGAR.

PUDE TEUS OLHOS OLHAR
SENTIR NO AR TEU CHEIRO E PERFUME
QUE ESTAVAS A USAR...
AI . . . QUE COISA LOUCA
ESTE SENTIMENTO QUE ESTÁ A ROLAR...

VOCE PASSA E ME FAZ DELIRAR
BATE A VONTADE LOUCA DE TE AMAR
ÉS LINDA, COMO UM BOTAO DE ROSAS AO ORVALHO,
QUE MULHER BELA, PELA QUAL FUI ME APAIXONAR...

TE ESPERO TODOS DIAS , PRA TE VER PASSAR
PARA PODER MEUS SONHOS REALIZAR
SENTIR MEU SER A TE DESEJAR...
ÉS MEU SONHO, ÉS MEUS DESEJOS
MAS SEI QUE UM DIA VOU TE AMAR...

QUANDO TU VAIS EMBORA
NÃO CONSIGO DEIXAR DE TE AMAR.
MEUS OLHOS VERTEM LÁGRIMAS DE AMOR.
MAIS UM DIA VOU TER QUE ESPERAR
PARA TE VER NOVAMENTE PASSAR
. . . . . . . . . . . . . .
Tenhas meu eterno amar e meu mais ousado desejar...
Beijos e mimos de paixão
de quem nunca poderá esquecer-te
ou deixar de amar-te..
ICH LIEBE DICH ...
do Von Buchman

Foto de Izaura N. Soares

Confissão de um anjo apaixonado

Confissão de um anjo apaixonado
Izaura N. Soares

Confesso, confesso que ao conhecer-te
Me senti como um anjo, um anjo menina
Que não sabia o que iria encontrar e nem
O que queria.
Apenas senti um imenso desejo de tocar
Seu corpo, de senti-lo bem próximo de mim.
Pois quando nos conhecemos nossas almas
Vagavam. De um lado, minha alma não vivia
Apenas vegetava.
Do outro lado, sua alma vegetava mas tentava
Viver um amor que já havia sido esquecido.
Em algum lugar eu sei que meu sonho ficou.
Porque hoje eu tento realizá-lo tudo pelo seu amor.
Sei que minha alma criou asas, ela voa para todo o
Lugar explorando lugares só para te encontrar.
É uma brincadeira de esconde-esconde que nossos
Espíritos brincalhões resolveram brincar com nossos
Corações.
Mas nessa brincadeira nenhum de nós dois ganhou.
Pois sinto muito sua falta e sei que você sente a minha.
Nossas almas viviam tão intensamente que tudo que
Refletisse em você, refletia em mim também.
Se você sorrisse, deliberadamente eu também sorria.
Se você chorasse, eu, sem saber o porquê também chorava.
Se você estava triste eu sentia a sua tristeza.
Confesso que tudo isso é um grande amor reprimido que
Esconde suas verdadeiras intenções.
Se isso não for amor, o que seria então!?

Foto de Margusta

Unos

Um dia conheci " Maresia" num dos meus passeios matinais pela praia. Era um mulher de olhar triste e sofrido. Nem o sorriso que parecia habitar nos seus lábios, conseguia disfarçar, o que a alma traiçoeiramente lhe espelhava no olhar.Com o passar do tempo ficamos amigas e uma certa manhã escutei da sua boca uma estranha, incrível, mas belíssima história de amor e paixão...
Como a história termina, foi por mim imaginado. Já que a única coisa que sei, é que " Maresia" partiu numa linda manhã de sol. Pelo que me contaram no seu rosto transparecia a felecidade...
Chorei quando soube que " Maresia" tinha partido...sinto a falta dela quando vagueio pela praia ao amanhecer...

“Unos”

Descerrou as pálpebras. O sol já entrava pela janela do quarto. Sentou-se na cama com dificuldade, e compôs os cabelos alvos como a neve. O rosto pálido mantinha ainda os traços da beleza que tivera na juventude. Sorriu. Depois de trinta anos tinha sonhado com ele. Existiria história de amor como a que tinham vivido?...Talvez não!...Como se tinham cruzado as suas vidas ?...Nem eles o sabiam explicar. O “Sol” e a “Maresia” assim se chamavam carinhosamente um ao outro.

- Somos unos...uma alma em dois corpos, separados pela vida e pela distancia. – costumava ele dizer .Viviam um amor etéreo. Os contactos que mantinham eram diários , quer por telefone, cartas ou ainda pelos poderes sensoriais de que eram dotados, ele mais do que ela. Uma coisa eles sabiam, só lhes era permitido encontrarem-se uma única vez nesta vida. Depois o contacto seria suspenso. Preço demasiado alto a pagar. Embora o desejassem muito, conseguiram adiar o encontro por onze anos. Até que um dia o inevitável aconteceu. Finalmente foram unos de corpo e alma . Ah...como foram unos!...Os seus corpos explodiram em ondas de prazer durante horas , culminando em orgasmos cósmicos...
.....Depois desse dia “Maresia” nunca mais foi a mesma, e do “ Sol” não mais chegaram notícias .

Ao recordar tudo isto uma lágrima rolou-lhe pelo rosto levemente enrugado e veio aconchegar-se nos lábios ainda rosados. Um raio de sol ainda mais luminoso incidiu sobre a sua mão direita. E foi então que ouviu aquela voz inesquecível.
- Maresia...Maresia...sou eu minha querida. Vim para te levar comigo!
- Sol...finalmente!
Se a felicidade tivesse rosto, por certo estava espelhada no dela naquele momento. Fechou os olhos e adormeceu. Desta vez para sempre....

@Margusta

*Direitos de autor do texto reservados*

Páginas

Subscrever Amor

anadolu yakası escort

bursa escort görükle escort bayan

bursa escort görükle escort

güvenilir bahis siteleri canlı bahis siteleri kaçak iddaa siteleri kaçak iddaa kaçak bahis siteleri perabet

görükle escort bursa eskort bayanlar bursa eskort bursa vip escort bursa elit escort escort vip escort alanya escort bayan antalya escort bayan bodrum escort

alanya transfer
alanya transfer
bursa kanalizasyon açma