Tempo

Foto de fer.car

O TEMPO

Tempo de viver, de saciar a vontade de simplesmente ser
Ser além de si mesmo, além do planejado
Voar por céus, mundos, espaços
E acabar em seus olhos me perdendo novamente
Tempo de dizer que já não creio mais que não haja chance
Chance de ser o que queremos ser
De viver nossa história tantas vezes cancelada...
Tantas vezes cortada ao meio

O medo foi-se, a barreira quebrou-se
O tempo passou lentamente, hoje passa velozmente
Não se revive de passado, mas no presente reacendemos
Renasce o amor, em suas árduas lembranças
Ainda resta o licor, o início de tudo, o meio, talvez o fim
Um fim que nem sequer teve, antes mesmo de o amor cessar
Mas o vejo frente a frente e o que sinto pulsa em mim
E o instante parou naquele momento, exato momento
O último toque, a saudade, a ausência, o tempo...
O tempo, ele como tudo que houve passou
Mas não calou aquilo que nem e nem você conseguimos
Quebrar, sanar, saciar, apagar
o AMOR

O tempo é o nosso retrato
É nosso destino sermos isso
O calar, o pulsar, o amor, ...
Onde foi que paramos?
Em que momento a música parou de tocar
Tocar a corda de nossos corações?
Qual foi o dia em que deixei de te olhar?
Por que desistiu tão facilmente, mesmo a desejar?
O silêncio nos matou lentamente
O silêncio de anos escondendo, encobrindo nosso estranho
Louco, desvairado amor

Um fim que nem sequer teve, antes mesmo de o amor cessar
Mas o vejo frente a frente e o que sinto pulsa em mim
E o instante parou naquele momento, exato momento
O último toque, a saudade, a ausência, o tempo...
O tempo, ele como tudo que houve passou
Mas não calou aquilo que nem e nem você conseguimos
Quebrar, sanar, saciar, apagar
o AMOR
o Tempo
E todo amor tem o seu tempo
E nosso tempo como não findou?
Eis o amor

Autoria: FERNANDA CARNEIRO

Foto de carlos alberto soares

QUANDO VIER AO MEU ENCONTRO

QUANDO VIER AO MEU ENCONTRO,
VENHA DE PEITO ABERTO,
SAIBA QUE ESTAREI PRONTO
PARA VIVER O QUE É CERTO.

NÃO É MUITO O QUE TENHO PARA TE DAR,
MAS O QUE TENHO PODE PEGAR,
JÁ FAZ TEMPO, ESPERANDO VOCÊ CHEGAR.

TENHO UNS VERSOS,
PARA SUSSURRAR NO SEU OUVIDO.
UM FRIOZINHO ATÉ CONFESSO,
QUE É COISA DE QUEM AMA ESCONDIDO.

POUCO DANÇO, QUASE NÃO CANTO,
MAS FALO COM JEITO,
TENHO LÁ MEUS ENCANTOS,
SOU BOM SUJEITO.

PROVE MEU BEIJO,
DELICIE MEU ABRAÇO,
JÁ FAZ TEMPO QUE LHE CORTEJO,
SE ENTRGUE A MEU AMASSO.

JÁ CONHEÇO OS SEUS CAMINHOS,
SEI PARA ONDE TE LEVAR.
EXPERIMENTE MEUS CARINHOS,
SEI QUE VAI GOSTAR.

MAS SE VIER AO MEU ENCONTRO,
VENHA DE PEITO ABERTO,
SAIBA QUE ESTAREI PRONTO,
PARA VIVER O QUE É CERTO.

Foto de Joaninhavoa

ROSTO NU

*
Rosto nu
*

De tanto tempo usar véu
Agora ele teima em sair
Diz que é a coroa do céu
Digo: «É máscara para cair.».

Joaninhavoa
12 de Agosto de 2008

Foto de Sonia Delsin

DE FANTASIAS...

DE FANTASIAS...

Sonhei que em outro planeta eu estava morando.
Para duas luas vivia suspirando.
Não mudava muita coisa não.
Eu estava com o mesmo coração.
Não tinha calçadão.
Eu pisava noutro chão.
Andava olhando tudo.
E era diferente.
O tempo lá passava bem depressa.
Na verdade ele corria.
E eu escrevia poesia.
Não em folhas de papel.
Nem em máquina de escrever.
Muito menos em micro computador.
Escrevia nalgum canto do mundo que me rodeava.
Escrevia simplesmente com meu pensamento.
Ah! Lá não tinha vento.
Era tudo parado.
Imóvel. De uma absoluta imobilidade.
Me sentia tão leve.
Tão leve que um balão de ar parecia.
Acho que eu voava ou não sei bem...
Ou levitava.
Era um mundo-de-faz-de-conta. De fantasias...

Foto de Carmen Lúcia

Coração vazio

Esvaziei meu coração...
E vazio há de ficar
por tempo indeterminado,
pra se desapaixonar...
Limpei fuligens da dor,
varri resquícios do amor
tão desgastado como o tempo que se foi,
levando sonhos, vincando amargura
em simetria com a moldura da aventura...
Só aventura...Nada mais!

Vasculhei as teias da paixão
que perduram só até o amanhecer
e se desvinculam, partem em outra direção,
em busca de uma nova emoção
e à luz do sol tendem a se desvanecer...

Abortei do coração o teu sorriso
que me alegrava, mas era fingido...
E as promessas que me foram feitas,
todas falsas...Já estão desfeitas.
Agora trago o coração vazio...
Porém isento de tuas mentiras,
sem os vestígios de teu desamor,
como um gládio a me proteger da dor.

(Carmen Lúcia)

Foto de Rawlyson

Pai

Pai

Arrepio-me ao querer relatar sobre este.
Tão difícil falar.
Como falar de alguém maior que você mesmo?

Não importa o erro não importa a classe. Ele sempre será maior que você.

Com pequenos gestos, e pequenas ações, ele se faz maior de que muitas nações.

Meus olhos se enchem ao ver-lo resolver o mais simples dos problemas. E penso será que serei assim, tão grande aos olhos de meu filho?

Não sei, só sei que maior que meu pai nunca serei.
Por mais que eu tente jamais serei.
Sabes por quê? Ele é meu rei.
É quem criou meu mundo e minhas leis.

Me educou, me ensinou, me deu conselhos, e me amou.
Como falar? Não teria palavras para expressar.

O engraçado é, que o tempo passa e você cresce, e a pessoa que era grande, não parece mais tão grande assim.
Que pena, se tornou adulto.

Mais quando se vê em dificuldades, a quem recorrer?
Percebes então que aquela pessoa nunca parou de crescer.
O no momento em que ele enxuga sua dor, é como te pagasse no colo, como quando era criança.
Fazendo renovar toda esperança.

Uma homenagem não para um pai, e sim para o pai o meu pai
Manoel da Silva Junqueira, o progenitor.

Rawlyson M. Junqueira.

Foto de von buchman

Poema para um amigo..

VON...

Sentidos atônitos perdidos no mar da vida.
Lágrimas que ondulam numa face que perdeu a razão de ser.
O tempo corre,
E a magia de um acto proibido ainda paira na minha mente.
Meus pensamentos voltam-se para tempos incógnitos, inacabados,
Que por força dos meus actos tenho que viver.
Que por uma razão quase inexistente tenho que sentir.
O amor transforma-se num quase nada de um quase tudo,
Num sentimento quase perfeito que transformou a minha vida em tudo o que queria.
Muitas paixões vivi...
E no entanto meu coração já tinha destino..
Meu mundo iria mudar num segundo,
E então quase sem me aperceber...
Eis que surge alguém que muda a minha vida,
Me ensina a ser tudo o que sei ser.
Alguém mudou o rumo do meu destino,
E os acontecimentos de uma vida inacabada,
Transformaram-se num luar maravilhoso,
E em estrelas brilhantes.
Eu não sou mais a sombra de uma vida.
Agora sou a própria vida,
Que renasce das cinzas.
Renasce de um mundo perdido num caminho distante.
E quando falo comigo própria,
vida surge por entre as minhas veias,
E o pulsar do coração torna-se cada vez mais forte.
O frio na barriga surge,
como se fosse uma borboleta a sobrevoar uma montanha escarpada,
O meu sorriso se abre e dá lugar a uma felicidade inimaginável
Que eu nunca sonhara sentir,
E o sinal dos tempos apaga-se de minha memória.
A minha alma, torna-se livre,
Leve, como uma pluma,
E meu corpo cheio de desejo descobre uma nova forma de estar.
Meus cabelos outrora sem vida,
Ondulam ao saber do vento,
E então, quase sem querer uma fina lágrima escorre por minha face.
Meus olhos outrora baços, brilham como nunca,
Pois eu acabei de descobrir o amor.
Pode ser um amor não correspondido,
Ou até um amor impossível...
Mas é um amor,
E embora sendo secreto,
Nasceu na minha alma,
E nada poderá apagar a lembrança desse sentimento.
Porque embora, eu não veja, não o sinta,
Conheço sua alma,
E talvez um dia, quem sabe,
Nossas almas juntas poderão voar pelo infinito,
E finalmente em paz, poderemos viver,
O nosso eterno amor!

Von, - este poema foi feito para você.
Apenas para dizer
o quanto você é importante na minha vida !

Querida Deusa ....
Obg meu anjo,
Você é muito gentil...
Tenhas meu carinho e meu admirar...
Bjs e mimos...
ICH LIEBE DICH ...
Von Buchman

Foto de Marceloi9

"Aprendendo Sempre"

"Para os erros há perdão, para os fracassos, chance, para os amores impossíveis, tempo.
De nada adianta cercar um coração vazio ou economizar alma.
Um romance cujo fim é instantâneo ou indolor não é romance.
Não deixe que a saudade sufoque, que a rotina acomode, que o medo impeça de tentar.
Desconfie do destino e acredite em você.Gaste mais horas realizando que sonhando.Fazendo que planejando.Vivendo que esperando.

Porque, embora quem quase morre esteja vivo, quem quase vive já morreu".

Érico Veríssimo

Foto de salandriska

Adoro-te

MAIS UMA VEZ CANTO E ENCANTO POR TI,
EM TODO ESTE TEMPO SABES QUE NUNCA TE ESQUECI,
EU SEMPRE TE VI COMO UMA FANTASIA,
PORQUE PARA MIM ÉS PROSA, PARA MIM ÉS POESIA,

ALEGRIA É O QUE ME DAS QUANDO ESTAS A MEU LADO,
POR TI ESTOU APAIXONADO NUM MOMENTO DESESPERADO,

RENEGADO PELO AMOR,
ACEITE PELA DOR,
UMA TRISTE EMOÇAO PRESA NO MEU INTERIOR,

É O MEU POEMA QUE TRANSMITE SENTIMENTOS,
SERÁS SEMPRE DENTRO DE MIM, ESTARÁS SEMPRE CÁ DENTRO,

SEMPRE FOSTE AQUELA DAMA ESPECIAL,
SEMPRE FOSTE CINSERA, COMO TU NÃO HÁ IGUAL,

ADORO-TE, E SEMPRE TE ADOREI,
SEMPRE TE QUIS NA MINHA VIDA, POR TI SEMPRE LUTEI,
NO COMEÇO SEI QUE ME PRECEPITEI,
ESTOU ARREPENDIDO, POR ISSO PEÇO DESCULPA SE ERREI,

SEMPRE FICAREI AQUI A TEU LADO,
SENTIR-ME REALIZADO POR UM DIA SER TEU NAMORADO,
É ISSO QUE SONHO TODOS OS DIAS,
CONTIGO, COM PALAVRAS, VERSOS E POESIAS,

VOU ESCREVER TUDO À MEDIDA QUE VOU PENSANDO,
TUDO AQUILO QUE SE PASSA, VOU CAMINHANDO,
NUNCA DESISTINDO DE UM DIA TE CONQUISTAR,
DE UM DIA PUDER TE BEIJAR, TE ABRAÇAR,

COMPROMETER-ME A MIM PRÓPRIO QUE NNCA IREI DESISTIR,
CADA VEZ QUE ME OLHAS NOS OLHOS FAZES-ME SORRIR,
FAZES-ME SENTIR...

BEM NÃO SEI EXPLICAR…
SÓ TU ME FAZES RIR QUANDO NO FUNDO QUERO CHORAR,
POR TI MUDAVA O MUNDO, TROCAVA A TERRA PELO MAR,
E ATÉ AO INFINITO SÓ PARA TE DEMONSTRAR,
QUE EM MIM PODES CONFIAR,

E DAR-ME A TUA CONFIANÇA,
SEI QUE É DIFÍCIL,
MAS NÃO PERCO ESSA ESPERANÇA,

PORQUE SÓ O TEMPO IRÁ MUDAR,
TODO O PENSAMENTO, E SÓ O TEMPO FARÁ,
QUE UM DIA ESTEJAS JUNTO A MIM,

ÀS VEZES SONHO CONTIGO PENSANDO QUE JÁ SOU TEU DAMO,
PODERIA SER A MINHA VIDA SE ÉS MARCAS QUE EU AMO,

UMA ENORME SAUDADE É O QUE SINTO NESTE MOMENTO,
UM ENORME VAZIO É TUDO QUE SINTO CÁ DENTRO,
POR SABER QUE NÃO ESTAS AQUI FICO PRESO NA SOLIDÃO,
POR ISSO TRANSMITO PARA O PAPEL TUDO QUE SINTO NO CORAÇÃO.

ADORO-TE................................Carolina Soeiro Barbosa

Foto de Maria Goreti

SENHOR DA JANELA

.
.
.

S audades, papai!
E u acordei pensando
N aqueles dias felizes,
H oje tão distantes,
O nde juntos estivemos
R eunidos em nosso lar.

D ias felizes
A olhar pela janela...

J untinhos, ficávamos
A observar a vida passar...
N a simplicidade do teu jeito de ser,
E sperando mamãe chegar do trabalho...
L embranças que guardo
A qui, no fundo do peito.

P apai,
A mo-te e o meu amor por ti,
R esiste ao tempo e à morte...
A inda que tudo pareça perdido!
B ênçãos rogo a Deus por ti.
É s e sempre serás meu herói,
N a vida e na morte,
S empre, até nos encontrarmos outra vez!

P arabéns pelo teu dia,
A onde quer que estejas,
I nda que distante seja!

©Maria Goreti Rocha
Vila Velha/ES - 10/08/08

* Parabéns a todos os pais de Poemas de Amor!

Páginas

Subscrever Tempo

anadolu yakası escort

bursa escort görükle escort bayan

bursa escort görükle escort

güvenilir bahis siteleri canlı bahis siteleri kaçak iddaa siteleri kaçak iddaa kaçak bahis siteleri perabet

görükle escort bursa eskort bayanlar bursa eskort bursa vip escort bursa elit escort escort vip escort alanya escort bayan antalya escort bayan bodrum escort

alanya transfer
alanya transfer
bursa kanalizasyon açma