Poemas

Foto de Emilio Ferraciolli

Sonhei Contigo

Numa noite eu tive um sonho
Que eram nós dois num encontro perdido
Ela sorria e eu olhava.
E quanto mais me aproximava, mais eu nela
me ajuntava.

Cocha, com cocha...
Braço, com braço...
Língua com língua.

Nesse embolado só o tempo não passava.
Amanheci suado, atordoado apavorado.
E disse comigo mesmo.
Deus me de logo ela, pois outro sonho desse morro de amor por ela.

Foto de cafezambeze

AMIGO

AMIGO

DIVERTIDO(A), INTROVERTIDO(A), EXTROVERTIDO(A), RICO(A), FALIDO(A)...
QUE IMPORTA?
NÃO ÉS TU MEU AMIGO(A)?

NADA PODE TIRAR-TE DO MEU FADO!
MESMO, QUANDO TE TIVERES IDO,
TEU VAZIO NÃO PODERÁ SER PREENCHIDO,
CONTINUARÁS A SER AMADO(A)...
CONTINUARÁS A SER MEU AMIGO(A).

E SE EU, AMIGO(A). TE OFENDI...OU TE VIER A OFENDER,
POR CERTO, NUNCA SERIA ESSA MINHA INTENÇÃO...
TE-LO-IA FEITO SEM ME APERCEBER,
QUE TE OFENDIA MEU IRMÃO(Ã)

MAS SE UM DIA O MAL POR MIM FOR FEITO,
E TAL, NÃO PODER A TEU CONTENTO SER DESFEITO,
NÃO DUVIDES, DA DOR QUE CALARÁ NO MEU PEITO.
ACREDITO QUE SABERÁS QUE NÃO MINTO,
QUANDO TE DISSER O QUANTO SINTO.

MAS TU ÉS MEU AMIGO(A),
E ESTOU CERTO, QUE A PALAVRA IRMÃO,
TERÁ PARA TI MAIS SIGNIFICADO,
QUE UM MAL ENTENDIDO,
OU A MINHA FALTA DE ATENÇÃO.

CAFÉ ZAMBEZE

Foto de Emilio Ferraciolli

Esperança dos Esquecidos

Desculpe-me, se te olho desse jeito, tão profundo, e que vejo tudo
aquilo que esta no mais fundo do seu ser.
Se não aguentas ceder, pode-me apenas sorrir, olhar sentir
fingir que esta bem.
Pode passar e parar, ou pode seguir sem me olhar, mais estarei ali, te olhando
marcando vivendo o que criei sozinho, aquilo que não abandonei.
Tenha força para seguir, para sair, para mudar.
E se tudo pode ser diferente, não sei, mais vale tentar, pois a vida
permanece vivida, e a cada instante se pode escolher.
E se chegarmos ao final e nada for relevante, sem ter vivido direi,
que faria tudo outra vez...
A esperança dos esquecidos, é a de achar a jóia rara.
E mesmo assim me desculpe, por te invadir, sem querer perguntar
por encontrar e você a minha esperança, jóia que brilha ao meu olhar.
Se ti deixo confusa, talvez sejamos iguais, medrosos com o que vem pela frente
esquecendo-se de viver o presente, e se dar o prazer de apenas tentar.
Afinal, só o que fazemos é tentar.
Mas me desculpe, por achar em você uma esperança de amar...

Foto de Carmen Vervloet

A Zínia e a Borboleta

A Zínia e a Borboleta

Borboleta pintadinha voa distraída
Beijando a zínia rubra em paixão
Que se abre em doce amor perdida
Buscando o fim da sua solidão!

Mas outras zínias devassas sedutoras
Atraem a borboleta feliz errante
E a zínia rubra voluptuosa pecadora
Murcha suas pétalas lacrimejantes!

Borboleta pintadinha nada percebe
Segue acariciando a cada flor
Sensual, lasciva, sem nenhum pudor!

A zínia rubra em seu sonho breve
Com suas lágrimas encharca o chão
Semeia na terra a flor desilusão!

Carmen Vervloet
Todos os direitos reservados à autora.

Foto de GRAZVIE

AQUELE ABRAÇO

AQUELE ABRAÇO

Como quem paira no espaço,
Respondi ao teu abraço
Coração com coração.
Interpelo o sentimento
Que me invadiu no momento
Em que ateaste um vulcão.

No fundo do teu olhar
Vi a centelha chispar
De um desejo mal contido
Nos teus braços envolvida
Eu me senti tão querida,
Nada mais tinha sentido.

Impôs-se a realidade
Que nos separa. É verdade.
Quadro que faço e desfa챌o!
Podem passar muitos dias!
Tristezas e alegrias…
Mas não esqueço aquele abraço.

Graziela Vieira
Ourém, 2008-04-07

Foto de GRAZVIE

NÃO SEI...

NÃO SEI

Não sei
Porque foi que me mentiste,
Me humilhaste e me feriste
Com palavras enganosas;
Só sei
A razão porque fugiste
De mim, e assim traíste
Lindo sonho cor-de-rosa.

Razão
Sei que tens toda a razão,
És livre de dizer não;
A um sonho que alimentaste.
Só queria
Ser feliz por uma hora,
Não sei que fazer agora
Talvez a morte o afaste.

É tarde
Sei que para mim é tarde
Mas não fez de mim cobarde
Ao dizer o que sentia,
Mas tu,
Deste as asas ao meu sonho
Que em certo dia risonho,
Cobardemente fugia.

Tão lindo
Era este sentimento,
Que sonhei por um momento
Volver uns anos atrás.
É findo
O sonho que não vivi.,
Mas desejo para ti,
Muito amor e muita paz

Graziela Vieira
Ourém Março de 2008

Foto de GRAZVIE

SER POETA

SER POETA

Já me perguntaram um dia
O que é ser-se poeta?
Eu disse que não sabia
A razão porque escrevia
Frases com a rima certa

No “Cantinho do meu Canto”,
Onde nada é omisso,
Revendo os versos que canto,
Dei-me conta entretanto,
Ser poeta, é mais que isso

É transmitir a mensagem
Da palavra nobre e séria.
Transmontar uma miragem,
E assumir a coragem
De sobrepor-se à matéria.

É ir mais longe que o vento!
Mergulhar na alma, a fundo!
Partilhar contentamento,
Adoçar o sofrimento
Abraçando todo o mundo.

É alguém que se não vende!
É alguém que sabe amar!
Ser poeta, não se aprende!
É alguém que se transcende,
Deixando a alma falar.

É doar-se por inteiro
A uma causa dilecta!
Pensar nos outros primeiro
Com todo o amor verdadeiro,
Isso sim, é ser poeta.

Graziela Vieira
Ourém, Outubro 2003

Foto de GRAZVIE

NO REINO DA POESIA

NO REINO DA POESIA

Meu viver, quando acabar,
Ninguém chore nesse dia,
Que por certo eu vou morar
Onde mora a poesia.

Meus sentimentos dispersos
São tantos, que já nem sei.
Procurem-me nos meus versos,
È lá que eu estarei.

Procurem-me nas estrelas
Onde nascem fantasias.
Na lua, que em meio delas.
Dá abrigo á poesia.

Que ninguém sinta saudades
Ao saberem que parti!
Procurem-me nas verdades
Dos poemas que pari.

Quando partir para sempre
Vão comigo borboletas,
Mensageiras certamente
E arautos dos poetas.

Nem gostava que o choro
Ofusque a minha alegria,
Por me ir juntar a um coro
No reino da Poesia.

Graziela Vieira
Ourém, Fevereiro de 2008

Foto de dianacardoso

Assombras o meu ser

Tu no meu pensamento,
Não passas de uma visão,
Que aparece,
E desaparece,
Rapidamente…

Que muitas vezes
Me assusta,
Muitas vezes,
Sinto desprezo,
Infelicidade…

Tento adormecer,
Mas sem medo,
Nunca consigo,
È assustador…

Quantas vezes penso,
E pergunto,
Quem serás tu?
Que queres de mim?
E grito,
Desaparece!

Sofrer?
Não,
Não posso ter medo de ti,
Vou ser forte,
E resistir,
Até ao fim…

Foto de Angelgoiabinha

Desabafo

Como é triste amar,
e não saber como se expressar
ter a pessoa do lado,
e a vontade mesmo assim não passar
se te tenho por perto
não sei como agir
se te tenho longe
não consigo dormir
que vontade louca de te abraçar agora
mas cade você?
que não está nessa hora,
vem amor,
vamos nos entregar ao destino
vem novamente dormir comigo
ficar tres dias deitados
sem com nada se preocupar
somente deixar a hora passar
porque do seu lado para sempre quero ficar
vem amor,
me faz enlouquecer nos seus beijos
deslize em meu corpo
e se encha de desejo
pois te quero
sou louca por ti
desesperadamente desabafo,
mais uma vez me pego tecendo um poema
por estar sem dormir
querendo estar do seu lado.

Páginas

Subscrever Poemas

anadolu yakası escort

bursa escort görükle escort bayan

bursa escort görükle escort

güvenilir bahis siteleri canlı bahis siteleri kaçak iddaa siteleri kaçak iddaa kaçak bahis siteleri perabet

görükle escort bursa eskort bayanlar bursa eskort bursa vip escort bursa elit escort escort vip escort alanya escort bayan antalya escort bayan bodrum escort

alanya transfer
alanya transfer
bursa kanalizasyon açma