Blogs

Foto de Nailde Barreto

"CAIXA DE CORES"

****
****
****
****

Vermelho é fogo ardente;
Vermelho é forte, carente...
Vermelho é calor reluzente;
Vermelho é desejo efervescente...
Vermelho é arte impactante;
Vermelho é tesão meliante...
E entre adjetivos, desejos e amores;
Você faz parte da minha caixa de cores.

Nailde Barreto
02/12/2010 00:24 hr

Foto de Joaninhavoa

JAMAR

*
Jamar! Teu nome
*

«...tenho o coração condoído d`amor
por ti só por ti...
espero que acredites
em mim...
Sou espontaneidade em pessoa
Sou virgem em pensamentos
à toa...
E depois há quem diga
que há qualquer coisa em mim
que destoa...
Mas eu sei que estou
em Lisboa...
Se estivesse em Marrakesh
eu pedia a Deus e aos anjos
a tua lua...
e me deixasse conquistar
a tua bruma...
que é o teu cheiro a mar
que vem de amar...
logo tu és o Jamar!».

Joaninhavoa
(helenafarias)
01/12/2010

Foto de Joaninhavoa

Desilusão

*
Desilusão
*

«... desilusão! Desilusão
chora por mim compaixão
Dessa dura realidade
em meu pobre coração
E eu queria mostrar ao mundo
o quanto você é importante
ao me pagar pela mão
me levando numa só direcção
desilusão! Desilusão
chora por mim compaixão»

Joaninhavoa
(helenafarias)
01/12/2010

Foto de Carmen Lúcia

Essa tal realidade...

De repente o sorriso se apaga,
o tempo se fecha, o dia se acaba.
O medo invade, muda o cenário...
O coração persuade, em vão, a realidade.
Não há argumentos contra seu impacto.
Surge inesperada, inexoravelmente real.
Muda o contexto, o texto, o pretexto...
Rouba a cena, contracena, realiza seu ideal.
Traz a tristeza, intérprete principal
e dentro dos limites de nossa força
passamos a vivenciá-la intensamente,
distanciando-nos do mundo, sorrateiramente,
e a cada experiência, uma ilusão cai por terra...

Clamamos pela coragem, força contrária ao medo.
Paralisar o caminhante seria o segredo.
Mas essa imensa montanha assustadora
envolta em mistérios, herança ancestral pré-histórica,
prostra-se a nossa frente, barreira fantasmagórica,
mostrando-nos todas as formas de medo,
guardião dos portais para o desconhecido,
levando-nos a crer na mais ingênua mentira
num fazer de conta que somos,
sem nada sermos...
A vida nos comanda à realidade...inesperado
convite marcado, lacrado, convocado...
sem o passaporte da coragem,
sem o aviso prévio,
convite inopinado...

_Carmen Lúcia_

Foto de Gomes S

A terra chove

.
.
.
.
Eu choro
Tu choras
Ele chora
Nós choramos,
Vós chorais.
A terra chove.

(Alusão ao desmatamento,
poluíção sonora, de gases,
lixo, etc. sofrida pela nossa
eterna casa.)

Foto de P.H.Rodrigues

Uma vida

E se o mundo acabar
não vou me arrepender
pois o melhor da minha vida
eu passei com você

cada minuto, cada segundo
é impossível de esquecer
não tem como explicar, desenhar
ou muito menos descrever

coisas que eu acha impossíveis
coisas que eu não acreditava
coisas que você me mostrou e ensinou

sentimentos adormecidos
que você despertou
o calor
que em meu corpo e coração
você com sua pequena mão
semeou

os sonhos acordado
que me proporcionou
sempre que em seus olhos eu me perdia

as vezes em que eu simplesmente não me contive
e repetidas vezes dizia te amar
só pra ver seu lindo olhar
e o seu sorriso resplandecente

coisas, momento, que só a gente ...
que só a gente sabe, e entende
que só nós vimos e vivemos

de uma vida ao seu lado...
nunca vou me arrepender
pois hoje honradamente posso dizer
que meu grande amor é você.

Foto de P.H.Rodrigues

No trabalho

a sei la, não peço votos por essa reflexão, tambem nem vou concertas os erros de portugues, é só pra eu me distrair mesmo. Mas em vez de votos quero os comentarios ^^ é que ultimamento eu to me questionando muito sobre minha capacidade de escrever, sei la eu queria saber se compensa continuar, ou se devo parar, e se eu realmente tenho talento, ou se o que eu faço qualquer um faz, axo que isso é um pensamento comun entre todos que escrevem né ? ou não? essas duvidas e outras estão na minha cabeça, se algum puder me responder, eu vou agradecer.

^^

Foto de Monamor

Vivem Paris

Paris. Cidade culta, elegante
Berço da moda, arte
Artista, obra, arquitetura que nunca parte
De cultura e estilo incessante.

Inspiradora aos extremos
Tempo e caminho a reflexão
Um espaço a expressão
Indescritível ao que lemos.

Uma história em cada canto
Cada casa, pessoa e esquina
Cada um, com que a vida os ensina
Todos criando encanto.

Corre Paris! Calma e apressada
Cresce com todos os tempos
A passos rápidos e lentos
Diante a sociedade modera, não fica calada.

Na praça, uma suave brisa
Nos museus, vidas e memórias
Homens, moças, senhoras...
Vivem Paris. Esta cidade mista.

M. Pinheiro;*

Foto de Joaninhavoa

... e quando é rosa choque!?

«... e quando é rosa choque!?
(I)

Por fim desfez-se das roupas
por fora ficou nua apesar da lingerie
rosa choque! Conseguem imaginar
como é possível duas peças
serem nada?!
Mas o rosa infiltra adentro
do pensamento
e com ele o caminho
em busca da rosa encantada
a rosa vermelha.».

Joaninhavoa
(helenafarias)
2010/11/30

Páginas

Subscrever RSS - blogs

anadolu yakası escort

bursa escort görükle escort bayan

bursa escort görükle escort

güvenilir bahis siteleri canlı bahis siteleri kaçak iddaa siteleri kaçak iddaa kaçak bahis siteleri perabet

görükle escort bursa eskort bayanlar bursa eskort bursa vip escort bursa elit escort escort vip escort alanya escort bayan antalya escort bayan bodrum escort

alanya transfer
alanya transfer
bursa kanalizasyon açma