Foto de carlosmustang

PASSAGENS

Hoje acordei mais cedo
O sol fraquinho, a brisa fria no meu rosto
O primeiro dia(deste mês)sem você
Tudo agora é novo, o outono que chega,
As promessas de verão que foram-se...
Novo tempo chegou, e tenho que novamente
Caminhar, ou aprender novamente assim só!

As duas mãos á balançar, pois sempre uma,
Segurava sua mão.
Isso quando não ocupava o braço inteiro
Envolto como um cachecol em você.
Mas agora sinto mais frio, as mãos no bolso
Andando encurvado, até a primarera
O inverno vai ser longo sem você.

Foto de Enise

Movimento

Mais um video que estava aqui guardadinho e foi feito quando eu comecei a me animar a fazer videos...
.

Foto de Dirceu Marcelino

MÃES E ROSAS - 2º EVENTO LITERÁRIO DE 2008 - MÃE

*
* Homenagem a todas Mães
*

Mães e Rosas criadas por nosso Senhor,
Com’ um prisma de multicoloridas
Cores e faces dão-nos o tom do amor
E a misteriosa luz de nossa vida,

Ainda em botão essa flor multicor,
Aparece em pétalas coloridas,
Em pele de mulher cheia de amor
E concebe-nos e dão nossas vidas

Após essas Senhoras em esplendor,
Doam sua beleza e seu charme da lida,
De amantes atraentes ao olho sedutor.

Desabrocham-se assim destemidas,
E aos poucos após dar-nos o seu amor
Fenecem aos poucos embranquecidas.

Foto de Henrique Fernandes

ESCREVER É...

.
.
.

Escrever é invadir as páginas de silêncio
com a voz do pensamento!

Foto de Vadevino

BEIJOQUEIRINHA

De tanto dar beijinhos
Nos sapos da vizinhança,
Ficou cheia de sapinhos
A boquinha da criança.

Foto de LMiguel

Os mares da nossa vida

Soltar as amarras...
Levantar as ancoras...
Partir...
Abandonar os portos confortáveis
da nossa existência
rumo ao desconhecido
ao agreste!!!

Experiência única e vital
de sobrevivência.
como é belo, partir
rumo às tempestades!!!

Enfrentá-las?
O mais difícil,
E o mais comum
das nossas vidas miseráveis.

Somos umas simples canoas
à mercê de todos os piores ventos,
das piores marés

Somos simplesmente Homens
à procura de marés favoráveis,
ventos benéficos,
esperança nas Tempestades
desta nossa vida!

Foto de Lu Lena

DOR D'ALMA

voce surgiu do nada...
entrou em meus espaços vazios
deixando-me estática e calada..
arremessou-me sem sentido num
espaço inerte e mórbido...
meus pensamentos paralizam
fria e gélida fico sem raciocinar
lágrimas secas inudam minh'alma
numa enchente sangrenta...
sinto o pulsar do coração denso
e já enfraquecido pelas lembranças
de uma paixão fugaz e corrompida...
desfragmentando ao léu a minha vida
encolho-me num canto qualquer de
minh'alma tentando achar um vácuo
acolhedor...
que cure e anestesie por alguns
instantes essa dor...
numa frágil relação que desmorona
como um ciclone que arremessa tudo
que vem pela frente...
levando o passado o futuro e presente
tateando na escuridão desprovida
de vestes da carne...
em círculos as marcas de meus passos
sem identidade num lugar obscuro
riscados em giz o teto e o chão...
vejo vultos disformes num espaço em vão
em círculos fechados dou voltas sem fim...
voce me envolveu sem piedade e sem dó
já letárgica tento desatar esse nó
que voce deu dentro e fora de mim...

Foto de Henrique Fernandes

METADE RUÍDA

.
.
.

Desfilo pela face da noite
Entre lágrimas prodigiosas
Escavando ravinas profundas
Na estranha sensação de irrealidade
Da força que ocupa o meu alivio
Espalhando o meu olhar a pique
No movimento das paixões que perdi
Flutuando na minha metade ruída
Para devolver a minha grandeza
Surjo lúcido no esplêndido
Aluindo o longo dos meus erros
E saio das quedas rompendo o medo
E empurro o tempo a meu favor
Dotado de limites nítidos
Sopro experiência aos meus dias
Nas intempéries dos sentimentos

Foto de Carmen Lúcia

Creio

Anseio pelo amanhã,
Ver a vida renascer...
Creio na manhã,
Na paz do alvorecer...
Silêncio a bendizer,
Finalizando o ontem,
Deixado para trás
Capítulo encerrado
E que não volta mais!
Caminhos hão de se abrir
Para se desbravar...
E as luzes matinais
Trarão nova visão,
Mais chance de opção
Para recomeçar...

Creio no entardecer,
No sol a adormecer,
Mudando a roupagem
Do céu do alvorecer...
A refazer os sonhos
Com uma outra moldagem,
Vestindo alegria, calor que contagia,
E a dor que ainda resista, tenda a se acabar,
De novo ter a fé que faz continuar
Que faz cruzar as pontes, além do horizonte,
Onde um céu risonho encontra o azul do mar...

Creio no anoitecer...
No prata do luar,
Prateando de luz o caminho que conduz,
A contornar estrelas, no intento de acendê-las
E o céu azul-marinho clarear-se de mansinho...
O que me leva a crer que o bem irá vencer,
Em tudo o Criador regou gotas de amor...

É só acreditar em sua ideologia,
Pois, com a luz do sol virá um novo dia!

(Carmen Lúcia)

Foto de von buchman

MÂOS . . . .

MÃOS

MÃOS QUE ACENAM,
QUE ACONCHEGAM ,
QUE DESPERTAM
E QUE AMAM...

MÃOS QUE ACARICIAM,
QUE MALTRATAM,
QUE PUNEM
E QUE ABENÇOAM.

MÃOS QUE APASIGUAM,
QUE SOLICITAM,
QUE IMPLORAM
E QUE PERDOAM.

MAÒS QUE DÃO VIDA,
QUE AJUDAM,
QUE DESTROEM
E QUE MATAM.

MÃOS QUE JUNTAM,
QUE SEPARAM,
QUE UNEM
E QUE FAZEM O DESEJAR.

MÃOS QUE LIBERTAM,
QUE SOLUCIONAM,
QUE ABANDONAM
E QUE BUSCAM.

MÃOS QUE GUIAM,
QUE ORIENTAM,
QUE DISPENSAM
E QUE ACUSAM.

MÃOS QUE SEDUZEM
QUE CONDUZEM
QUE NOS FAZEM ETERNAMENTE AMAR...

MÃOS, INTRUMENTO DE PAZ
MÃOS, INSTRUMENTO DE GUERRA
MÃOS, INSTRUMENTO DE MORTE
MÃOS, INSTRUMENTO DE VIDA...

BEIJOS
E
MIMOS...

Páginas

Subscrever Poemas de Amor RSS

anadolu yakası escort

bursa escort görükle escort bayan

bursa escort görükle escort

güvenilir bahis siteleri canlı bahis siteleri kaçak iddaa siteleri kaçak iddaa kaçak bahis siteleri perabet

görükle escort bursa eskort bayanlar bursa eskort bursa vip escort bursa elit escort escort vip escort alanya escort bayan antalya escort bayan bodrum escort

alanya transfer
alanya transfer
bursa kanalizasyon açma