Verdade

Foto de Edson Milton Ribeiro Paes

"TRANSPARENCIAS"

TRANSPARENCIAS

VELHAS SITUAÇÕES QUE DISPOMOS...
SUBTERFUGIOS DE MENTE LIMPA...
MECANISMOS PUROS DAQUILO QUE SOMOS...
ALIANÇAS DIGNAS, COMPROMISSOS COM A VIDA!

VERDADE COMPROVADA ATRAVÉS DOS FATOS...
SITUAÇÃO VIVIDA ISENTA DE MÁCULAS...
MOMENTOS MARCANTES CHEIOS DE PACTOS...
RESULTADO POSITIVO DE UM CONTO DE FABULAS!!!

PALAVRA DE MESTRE, OTIMIZANDO OS PROGNÓSTICOS...
COMPROMISSO SINCERO COM A TRANSPARENCIA...
TENTATIVA DE UM AUTENTICO ARQUÉTIPO...
RUMANDO SEGURO NO MAR DA DECENCIA!!!

MENSAGEM SIMPLES AOS QUE TEM OUVIDOS...
GESTOS CERTEIROS AOS QUE TEM VISÃO...
CORAÇÃO ABERTO AOS MAIS QUERIDOS...
E BOA VONTADE COM TODOS OS IRMÃOS!!!

Foto de Edson Milton Ribeiro Paes

"MINUTO DE SILENCIO"

MINUTO DE SILENCIO

Por favor, respeitem o silencio...
Não sei bem o que morreu...
Não sei se foi a inocência...
Ou o que foi que aconteceu!!!

Será que foi a verdade...
Ou a vergonha que sucumbiu...
Talvez tenha sido a seriedade...
Ou foi a decência que não resistiu!!!

Mulheres e homens importantes...
Assassinaram a confiança...
É melhor ficarmos calados uns instantes...
E acreditarmos na esperança!!!

O sentimento de altruísmo...
Faz muito tempo que não nos visita...
Na casa dele esta morando o egoísmo...
E o pior é que nele o mundo acredita!!!

Praticar a solidariedade...
O homem parece que esqueceu...
Esqueceu de vez a moralidade...
Acho que foi o amor que faleceu!!!

Foto de ek

Aquele Velho Velho

havia um velho sentado,
ele estava imóvel a olhar pro nada,
parecia nem respirar,
na verdade nem parecia estar vivo,
ele apenas estava ali,
e não se importava de estar.
ao seu redor, pessoas
gritavam, choravam, sorriam,
amavam, odiavam, nasciam e morriam,
tudo ao seu redor acontecia muito rápido
porém ele, continuava insensível,
enquanto guerras começavam e terminavam,
flores brotavam e expiravam,
as cousas iam perdendo a beleza,
e tudo envelhecia,
os sonhos, as pessoas, o mundo, a vida...
tudo ia aos poucos se acabando,
mas ele, ele não,
não se importava, não se movia,
quase nem vivia, mas estava,
e embora, quase imutável
todos o percebiam.
e pior que ver aquele velho ali,
sentado a observar de longe,
pior que não entender esta cena,
é saber, que eu vou passar
e ele vai continuar ali
parado, distante...
e eu, eu não mudei o tempo.

Foto de ek

AutoClean

Na verdade, sou um admirador inveterado da tecnologia. De toda e qualquer tecnologia.
Mas a que mais admiro é a utilizada nos liquidificadores, sim, me deixa absurdado a tecnologia dos liquidificadores. Eu poderia perder horas usando o tal do AutoClean. E fico ali parado, imóvel, perplexo (e chega e de adjetivos), quase incomodado com a capacidade deste botão.
Penso, que algumas outras coisas também deveriam usar desta tecnologia.
Pense você, se o espelho do banheiro tivesse o AutoClean. Você não perderia tempo jogando agua no espelho (e não deveria fazer isto mesmo, estraga o espelho e embaça de novo), ou quem sabe passando papel higienico até ele secar para só então poder fazer a barba. Diria mais, deveria ter um AutoClean escondid... Não escondido não! Não se deve esconder algo tão incrivel como o AutoClean. Mas deveria haver um AutoClean na barba, simples assim, preciso fazer a barba 'AutoClean', pronto esta feito (alias, para que fazer a barba se me sinto melhor com ela?).
Outra coisa que poderia ter um AutoClean é as conversas chatas que temos diariamente eestragam o resto da nossa convivencia duarnte o dia com aquele climão xarope.
Também poderia haver um AutoClean no final deste texto, para mim não publica-lo e você não perder seu tempo lendo-o.
Mas já que chegamos até aqui, e digo isso, porque se você esta lendo esta parte é porque ja clicou em ler mais, e admiro isso também, use o AutoClean em sua vida. Use o AutoClean toda vez que chegar em sua casa e deixe os problemas la da rua para a rua. Use o AutoClean em seus relacionamentos. E use o AutoClean em seus grilos, pois é isso que são, são somente grilos. AutoClean!

Foto de Joaninhavoa

Meu amor é poeta

Meu amor é luz...
Sonho que até parece
Verdade... e de ser o que é
Ele é realidade!...

Tudo nele me encanta
Toda a vivacidade
Fugaz e atento
Cativa minha mocidade

Quer-me tanto eu sei bem
Como a comida quer o sal
E eu mais que ninguém
Não lhe levo a mal

Todo ele é ternura
Carinho e doçura
Mais doce que a açucena
Quando está viçosa e plena

Vou contar-vos um segredo
Meu amor é poeta... sem saber!...
Pois amar como ele sabe só mesmo
Um poeta de verdade!...

JoaninhaVoa, em
10 de Janeiro de 2008

Foto de Inês Santos

Gostamos de ti...

Alucinaste o meu pensamento…
Culminaste este sentimento…
Apagaste o sofrimento…
Que tive de momento…

É de gloriar a tua serenidade…
Ajudaste-nos de verdade…
Apaziguaste a nossa mútua alma…
Com, a tua grandiosa calma…

Deste-nos algum afago…
De uma culpa que apaga…
Foste agradável, lisonjeável…
És merecedora de alguém amável…
Tenho ânsia de dizer…
O quanto fizeste perceber…
A essência do nosso ser…
E ouso, estoicamente ver…
O meu bem-querer…
E diante do teu ser, do que vi…
Te digo, gostamos de ti…

Inês Santos

Foto de Inês Santos

conceito abstracto de felicidade...

CONCEITO ABSTRACTO DE FELICIDADE

Quem inventou a felicidade…
Esqueceu-se de relacionar!
Que talvez a maior fidelidade…
Seria simplesmente amar!

Felicidade pode traduzir alegria…
Satisfação e carinho…
Mas será que, quem inventou não via?
Que todos diferem no seu caminho…

A felicidade tem vizinhos!
Tem tristeza, raiva e dor…
Os sentimentos bons nunca andam sozinhos…
Digo! quem inventou, por favor!

Penso nisso, senhor inventor!
Pois, sente-se sempre a dor…
Em conjunto com a felicidade…
Isto e uma verdade…

Inês Santos

Foto de Edson Milton Ribeiro Paes

"QUIETUDE"

QUIETUDE

Era inverno e a lua ia alta
As portas do meu lindo rincão
O horizonte me dava calma
E olhar o céu me enchia de emoção.

Parado ali, a vida passou de mansinho.
Mostrando-me tudo sem nenhuma ansiedade
As portas daquele ranchinho
Descobri o que é ser feliz de verdade

Naquela tranqüilidade camponesa
Com trabalhos que me faziam bem
A calmaria me dava firmeza
A quietude me levava ao alem.

E neste canto do mundo
Onde escolhi para viver
Sinto-me um rei ou um simples vagabundo
Isto aqui me da muito prazer.

Foto de NiKKo

Amor, amizade e respeito

Tenho em mim um coração que pulsa.
Em minhas veias eu sinto o sangue a correr.
Tenho vinte e quatro horas, sete dias por semana,
a minha mente feliz por simplesmente viver.

Eu sou capaz de amar e tenho sonhos
Tenho capacidade de compreender e perdoar
E lamento quando encontro pessoas pequenas e vazias
Que vivem sem saber o que é amar.

Eu mesmo quando estou sozinha,
no céu, mesmo estrelas encobertas eu consigo ver
Mas tem pessoas que são sozinha mesmo em meio a outras
Fingem que são felizes, mas estão sempre a sofrer.

Essas pessoas não sabem, isso é certo
que existem varias formas de se amar.
Que a amizade é apenas uma delas
Mas em todas tem que se saber o outro respeitar.

Infelizmente essas pessoas não conseguem ver
Que brincam com os sentimentos alheios,
Fazem tudo como se fossem, o centro do mundo
E escondem ate de si mesmo, sua dor, seus receios.

Essas pessoas infelizmente não descobriram
que o amor é uma flor que com cuidado se deve tratar.
Por isso eu tenho pena de pessoas como essas
Por que na verdade não sabem o significado da palavra amar.

Por isso eu sou feliz, não minto ou escondo,
Que já sofri por amor e sei que muitas vezes vou chorar
Mas o amor é sentimento que preenche meu coração
E tenho muitos amigos e sozinha, eu sei, nunca vou estar.

Foto de Carmen Vervloet

REVERSO DA CRIAÇÃO

Reverso da Criação

A minha loucura me projeta
À espaços utópicos...
A minha flagrante revolta
Impede-me de viver a densa realidade...
Onde homens matam homens...
Onde governo rouba o povo...
Onde Josés e Marias
Morrem dentro de Hospitais Públicos
Ignorados...
Sem atendimento...
Onde crianças são dizimadas pela fome...
Onde a ignorância programada
Defende o voto a mão armada...
Onde a justiça se faz cega
Para os poderosos...
E a impunidade impera...
E a verdade é engolida por
Imensa cratera...
Sinto-me um frágil canário verde - amarelo...
E tento com meu pequeno bico,
Apagar o grande incêndio,
Fazendo a minha parte.
E em meio a tanta loucura
O que me apazigua,
Não me tortura!
E então escrevo versos,
Loucuras de minha alma
Que amenizam um pouco a dor que sinto!
Mas não consigo conviver
Com tanto desamor!...
E sei que os gritos de protesto
Que ecoam de minha louca poesia
Só servirão para despoluir
Um pouco mais a natureza
Assassinada aos poucos pelo homem.
Reverso da Criação!

Carmen Vervloet

Páginas

Subscrever Verdade

anadolu yakası escort

bursa escort görükle escort bayan

bursa escort görükle escort

güvenilir bahis siteleri canlı bahis siteleri kaçak iddaa siteleri kaçak iddaa kaçak bahis siteleri perabet

görükle escort bursa eskort bayanlar bursa eskort bursa vip escort bursa elit escort escort vip escort alanya escort bayan antalya escort bayan bodrum escort

alanya transfer
alanya transfer
bursa kanalizasyon açma